رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی با بیان اینکه کاهش ترانزیت و واردات در ماههای اخیر طبیعی و ناشی از محاصره دریایی است، گفت: در شرایطی که کشتیهای حامل کالا به بنادر ایران وارد نمیشوند، انتظار رونق در صادرات و ترانزیت نیز واقعبینانه نیست.
به گزارش مرکز رسانه بامداد؛ به نقل از ایسنا، احمد زمانیان یزدی اظهار کرد: مشکلاتی که از مسائل جنگ و محاصره دریایی ناشی شده، به طور طبیعی کاهش شدیدی را در تمام مسیرهای ترانزیتی، صادرات و واردات به همراه داشته است. در گذشته، بنادر ایران پذیرای کشتیهای حامل کالا بودند و این امر، موتور محرکه صادرات، واردات و ترانزیت به مقاصدی چون افغانستان و سایر کشورهای منطقه بود. اما اکنون، با عدم ورود کشتیها به بنادر ما، عملا امکان ارسال کالا به این مقاصد به شدت کاهش یافته و این روند نزولی، در صورت تداوم شرایط، تشدید خواهد شد.
وی با اشاره به مقایسه شرایط فعلی با گذشته، افزود: در گذشته، به دلیل عدم وجود محاصره دریایی، تردد کشتیها به بنادر ایران رونق چشمگیری داشت و متعاقبا صادرات، واردات و ترانزیت کالا به سایر کشورها نیز از رونق قابل توجهی برخوردار بود. امروزه، این چرخه اقتصادی به شدت مختل شده و این افت، شاید در نگاه اول تنها محدود به افغانستان بود اما در واقع کل سیستم حملونقل و تجارت خارجی کشور را تحت تاثیر قرار داده است.
بازطراحی مسیرهای ترانزیتی؛ راه حلی برای واردات یا ترانزیت؟
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی درباره ایده بازطراحی مسیرهای ترانزیتی تصریح کرد: این طرح شامل بهینهسازی مسیرهای موجود در استانهای مربوطه و همچنین بررسی مسیرهای جایگزین است. تمرکز اصلی این مسیرهای جایگزین، بیشتر بر واردات مواد اولیه مورد نیاز کارخانهها به داخل کشور است تا ترانزیت کالا به مقاصد خارجی.
وی به تغییر مسیر حمل بار از چین اشاره و اظهار کرد: پیش از این، بخش عمدهای از بار از چین از طریق دریا به بنادر ایران وارد شده و سپس به مقاصد مختلف ارسال میشد. اکنون، تمایل به حمل بار از چین به صورت ریلی در حال افزایش است. نکته حائز اهمیت این است که اگر بار از چین به صورت ریلی به سمت آسیای میانه مانند قزاقستان، ازبکستان و ترکمنستان حرکت کند، دیگر دلیلی برای عبور این قطارها از خاک ایران و ارسال بار به افغانستان یا ترکمنستان وجود ندارد.
زمانیان یزدی اظهار کرد: مسیر ریلی چین مستقیما به ازبکستان و سپس به افغانستان یا از طریق ترکمنستان به مقاصد دیگر میرود. بنابراین، این مسیرهای ریلی جایگزین، اگرچه برای ترانزیت کالا به کشورهای همسایه، جذابیت چندانی برای ایران ندارد، اما برای واردات مواد اولیه به داخل ایران، به جای مسیر دریایی، کاربرد دارد و این همان نکتهای است که باید به آن توجه ویژه داشت.
مسیرهای زمینی و دریایی جایگزین؛ امیدی که هنوز به بار ننشسته است
وی به مسیرهای زمینی از اروپا نیز اشاره و اظهار کرد: تردد کالا از اروپا از طریق ترکیه به صورت زمینی، همچنان برقرار است و در این زمینه مشکلی وجود ندارد. همچنین، بخشی از کالاها از طریق بندر کراچی پاکستان به صورت دریایی وارد شده و سپس به داخل ایران منتقل میشود. اینها مسیرهایی هستند که اکنون کم و بیش فعالیت میکنند، اما هنوز حجم زیادی از کالاها از طریق این مسیرهای جایگزین جابجا نشده است و تلاشها برای فعالسازی کامل آنها ادامه دارد. همچنین کاهش حجم حملونقل و واردات، صرفا مربوط به یکی دو ماه اخیر و تحت تاثیر مستقیم مسائل جنگی است.
