چشیدن آب، شنیدن گلایه‌ها؛ روزمرگی بجنوردی‌ها

نوای بامداد — به نقل از ایرنا

بجنورد ایرنا هر بار که شیر آب در خانه های بجنورد باز می شود طعم و بوی آن نه تنها عطش را فرو می نشاند بلکه صدای گلایه های مردم را نیز در دل شهر می پیچاند

آب عنصری حیاتی که باید آرامش بخش باشد برای بسیاری از شهروندان بجنورد تبدیل به منبع نگرانی و سوال شده است آیا واقعا آب سالم است چرا هر روز طعمش تغییر می کند

خیابان ها پر از چاله و خاک اند و هر بار که لوله ای فرسوده شکسته می شود بیل مکانیکی دوباره زخم تازه ای بر تن آسفالت می زند مردم میان چاله ها و خاکستر آسفالت روزمرگی خود را می گذرانند; کودکان با پاهای کوچک از روی گودال ها می پرند و سالمندان با قدم های لرزان عبور می کنند

شهروندان می گویند هر بار خیابان را می پوشانند چند هفته نمی گذرد که دوباره حفاری می کنند انگار شهرمان تبدیل به کارگاه بزرگی شده است

صدای مردم در کوچه ها و محله ها شنیده می شود آب باید سالم و بی بو باشد گلایه ها از شورای شهر تا شبکه های اجتماعی راه پیدا کرده است و هر روز تکرار می شود شهروندان امیدوارند که مسئولان فقط گزارش های رسمی ارائه ندهند بلکه اقدامی ملموس و واقعی برای رفع مشکلات انجام دهند توضیحات مسئولان

سعید الهی مدیر امور آب و فاضلاب شهرستان بجنورد می گوید شبکه های شهری فرسوده است و فشار بر خطوط آب باعث شکستن لوله ها می شود بوی نامطبوع آب هم از سد شیرین دره می آید که خارج از توان ماست اما از نظر بهداشتی و کلرزنی مشکلی وجود ندارد

شهرداری نیز بر مدیریت و هماهنگی بیشتر با آبفا تاکید می کند تا کنده کاری ها حداقل موجب نارضایتی مردم نشود

با همه گلایه ها و مشکلات مردم و مسئولان هر دو امید دارند که روزی برسد که چشیدن آب تنها عطش را فرو بنشاند نه نگرانی و اضطراب

بجنوردی ها می خواهند خیابان هایشان آرام باشند و آبشان بی بو و مطمئن; آرزویی که هر روز با گودال ها و لوله های فرسوده به چالش کشیده می شود

آب در بجنورد داستان زندگی مردم است; گاهی آرام گاهی پرچالش هر قطره آن روایت تلاش و کمبود هماهنگی و ناهماهنگی صبر و گلایه است مردم خیابان ها و آب; سه عنصر جدایی ناپذیر در شهری که هنوز به دنبال آرامش است